GODZINY DLA SENIORÓW

 

Godziny dla seniorów, czyli między 10.00 a 12.00 zakupy mogą robić tylko ci, którzy osiągnęli 60 r.ż. Przed młodszymi drzwi sklepów spożywczych, drogeryjnych, piekarni, aptek winny zostać zamknięte. Jak zareagowali beneficjenci tej decyzji?

Jeśli wierzyć mediom, to odpowiednio do oczekiwań decydentów. I to wtedy, gdy decyzję wprowadzono w życie, jak i wtedy, gdy się z niej wycofano. Albo jest tak, że seniorów wszystko cieszy, albo też media potrafią znaleźć właściwych rozmówców.

JAK BYŁO NA POCZĄTKU?

„To bardzo dobra decyzja”. „Spokojnie można zrobić zakupy. Nie ma kolejek”. „Dobrze, że ktoś o nas starszych pomyślał, bo to strach się zarazić”.

Sondy uliczne, okołosklepowe, ukazywały zgodność poglądów. Ludzi w podeszłym wieku cieszyły godziny dla seniorów. Widzieli w tym rozwiązaniu troskę o pokolenie schodzące, zasłużone i zasługujące na długie spokojne życie, czyli na skuteczna ochronę przed koronawirusem.

 

JAK JEST DZISIAJ?

„No i dobrze. Ja z tych godzin i tak nie korzystałam”. „Mnie młodzi nie przeszkadzają. I tak o ósmej robię zakupy”. „My mamy czas, to sobie kupimy, jak trzeba to później. A młodzi się spieszą, więc to dla nich dobrze”. „A co to za różnica. Człowiek jest młody i może o każdej porze przyjść z każdym”.  „Nam niby lepiej, a wcale nie lepiej, a młodzieży gorzej”.

Sondy uliczne, okołosklepowe, ukazują zgodność poglądów. Ludzi w podeszłym wieku cieszy przywrócenie pełni  praw zakupowych młodszym rocznikom. Widzą  w tym rozwiązaniu troskę o pokolenie wschodzące, pracujące i zasługujące na długie spokojne życie, czyli na skuteczną ochronę przed stresem ograniczeń konsumenckich.

Obraz Mabel Amber z Pixabay

 

ZGUBNE SKUTKI MEGO LEGALIZMU

 

Zgubił mnie dzisiaj, podobnie jak Brytyjczyków na Titanicu*, legalizm**. Z wejściem na pacjent.gov.pl grzecznie czekałam do godz. 6.00 i dopiero wtedy wystartowałam do zapisu na szczepienia. Niestety, inni byli sprytniejsi i, nie zawierzając obwieszczeniom rządowym, wystartowali tuż po północy. I wygrali wyścig.  

*Na pokładzie Titanica były 2223 osoby. Łodzie ratunkowe mogły zmieścić zaledwie 1178. I niestety przeżyło tylko 706 osób. David Savage z Queensland University of Technology zanalizował przebieg tej katastrofy i stwierdził, że  bycie Brytyjczykiem zmniejszało szanse przeżycia mężczyzn o 7% względem średniej. Tymczasem bycie Amerykaninem – zwiększało te szanse w stosunku do średniej aż o 8,5%. Cytując za Kamilem Janickim: „Brytyjczycy byli dobrze wychowani i ustawiali się w kolejki” - twierdzi David Savage. To właśnie i poszanowanie obyczaju, zgodnie z którym kobiety powinny opuścić tonący okręt jako pierwsze, zmniejszyło ich szanse przetrwania. Do takiego zachowania nawoływał m.in. kapitan statku Edward John Smith, mówiąc do marynarzy: „Bądźcie Brytyjczykami, chłopcy! Bądźcie Brytyjczykami!”.

Źródło:

https://histmag.org/Brytyjczykow-na-Titanicu-zabily-dobre-maniery-2467

 

**Legalizm ( z łac. legalis – prawny, zgodny z prawem) – to postępowanie charakteryzujące się ścisłym przestrzeganiem norm i praw obowiązujących w społeczeństwie. Uznanie ich i podporządkowanie się im niezależnie od kontekstu, w jakim wybrana jednostka się znajduje; obywatel bezwzględnie przestrzega praw funkcjonujących w państwie czy grupie społecznej, nie występuje przeciw ich ustaleniom i nie próbuje podważać ich. Jest to postawa uległości i akceptacji stanu rzeczy.

Źródło: https://eszkola.pl/wos/legalizm-3577.html

NOWOROCZNE ŻYCZENIA

 

Zastanawiałam się, jaki obraz zadedykować Wam w związku z Nowym Rokiem. I ten właśnie wydał  się mi najbardziej adekwatny do mego stanu ducha. Taką właśnie mam nadzieję na ten Nowy Rok. Śmierć pandemii. Strzykawka ze szczepionką w roli Supermana. Takie są moje noworoczne życzenia.

Jeszcze niedawno miałam ochotę podzielić się na blogu moją obawą, że jak politycy i celebryci będą tak chętnie przekonywać naród do szczepienia dając mu przykład i szczepiąc się przed kamerami, to dla nas maluczkich szczepionek zabraknie. To miał być żart. Choć myślę, że namawianie do szczepienia, cała ta promocyjna akcja, będą miały sens dopiero wtedy, gdy szczepionek rzeczywiście będzie w bród. W innym przypadku może być tak, jak ze szczepieniem przeciw grypie. Naród chciał, ale szczepionek zabrakło.

Media żyją aferą zaszczepienia przeciw covidowi kilkunastu osób, nie da się ukryć prominentnych, spoza grupy 0. Zaszczepieni miotani poczuciem winy zamieszczają listy uwierzytelniające ich akt poddania się szczepieniom, wyjaśniające, przepraszające, zapewniające o chęci  zadośćuczynienia. Swoją drogą to znakomita promocja szczepienia. 

Osobiście nie czuję wzburzenia z powodu tego zdarzenia. Nieuprawnionych a zaszczepionych zresztą lubię i cenię. Niech rzuci kamieniem ten, kto by z takiej oferty nie skorzystał. Antyszczepionkowców oczywiście nie mam w tym przypadku na myśli.  Bardziej interesuje mnie, skąd się wzięły te trudne do wykorzystania dawki szepionki.

A jeszcze bardziej niż ta "afera" bulwersuje mnie swoisty bałagan „okołoszczepionkowy”: te resztki w ampułkach do wykorzystania; ta niepewność, czy to co zostanie w buteleczce - to na pewno wystarczająca dawka do zaaplikowania; ta kolejka uprawnionych do szczepienia w pierwszej kolejności medyków, co to docisnąć się do szczepionki nie mogą; ci członkowie ich rodzin, co to potencjalnie mogą skorzystać ze szczepienia w pierwszej kolejności, o ile jakieś ampułki pozostaną niewykorzystane. A niby dlaczego nie wykorzystane mają pozostać? No, a przede wszystkim niepokoi mnie tempo realizacji szczepień.  

I dlatego moje noworoczne życzenia są monotematyczne. Niech Polacy zostaną sprawnie zaszczepieni, niech nikt nie doświadczy skutków ubocznych szczepień i niech to wszystko stanie się jak najszybciej. Niech to się nam uda. 

*Obraz Gerd Altmann z Pixabay 

CHRYZANTEMY ZŁOCISTE

 

Chryzantemy złociste. I nie tylko złociste. Dywany kwiatów. Facebook pełen apelów, aby w geście solidarności kupować to kwiecie, by w najbliższych dniach odwiedzać nie, nie cmentarze, bo te zamknięte na głucho (swoją drogą to „na głucho” brzmi  zaskakująco trafnie).

Chodzi o to, by odwiedzać okołocmentarne kramy z kwiatami i zniczami. By uratować, czyli kupić, choć odrobinę z tego, co jak co roku, w przeogromnej obfitości przygotowano, przywieziono i wystawiono.  

Zamknięcie cmentarzy zaskoczyło. Niby wszyscy wiedzieli, że takie rozwiązanie wchodzi w grę, ale nikt nie myślał, że decyzja będzie z tych „na ostatnią chwilę”. Co prawda, bardzo podobną strategię zastosowano w stosunku do gastronomii. Też cisza przed burzą. Wszyscy liczyli na weekendowe utargi, zapełniono lodówki itd., a tu klapa. Indyk myślał o niedzieli, a w sobotę łeb mu ścięli.

W tym przypadku ścięcia dokonano nieco wcześniej, jako że decyzję o zamknięciu restauracji, podobnie jak tę o cmentarzach, obwieszczono w piątek. Nasze czarne piątki. Jeśli nawet przyjąć, że jest w tych decyzjach racja, że przemawiają za nimi istotne argumenty, to dlaczego nie zapowiadać takich poważnych zmian z jakimś wyprzedzeniem. Aby restauratorzy nie robili niepotrzebnych nikomu zapasów, nie marynowali kilogramów mięsiwa, którego nie będą mieli dla kogo upiec, a handlujący kwiatami przed cmentarzami nie rozstawiali straganów i nie zapełniali tych straganów kwiatami, nie  topili w tym wszystkich ogromnych pieniędzy. 

Nie każdemu w tych trudnych pandemicznych czasach da sie pomóc. Ale jak można, to trzeba, np. dając ludziom choć trochę czasu, by zdążyli się do zmiany przygotować, zabezpieczyć. 

Póki co, kupiłam kwiaty na stoisku przed cmentarzem, i jeszcze kupię u miejscowego ogrodnika, a w pobliskiej restauracji  coś zamówię na wynos. Tyle przynajmniej mogę zrobić.