Na plusie. Reaktywacja: M3

Adieu moje książki

We wszystkich moich domach zawsze było mnóstwo książek. I tak jest nadal. Nawet te najstarsze i najbardziej podniszczone towarzyszki mojego dzieciństwa zajmują kilka półek regału. Kiedy przeczytałam „Rzeczy których nie wyrzuciłem” Marcina Wichy, zrozumiałam, że nie będę liczyć na decyzje potomnych, co z moich książek zostawić, a co oddać na makulaturę, tylko załatwię to osobiście. I nie tyle powyrzucam te wszystkie tomiska, chudsze i grubsze, na śmietnik (rzecz jasna w ramach selektywnego odbioru odpadów), co znajdę dla nich nowe domy. I tak powstał scenariusz do realizacji. Będę zdejmować z półek kolejne książki, czytać je po raz ostatni, oddawać im hołd w blogu i oddawać w ręce tych, których ucieszą. Przeczytają, odłożą na swoją półkę, albo puszczą w dalszy obieg. Zapraszam do lektury postów z serii ADIEU MOJE KSIĄŻKI.

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą M3. Pokaż wszystkie posty

sobota, 21 kwietnia 2018

Od M1 do M5

Dzisiaj taka mała przypominajka, a dla młodzieży być może lekcja historii. Będzie o czasach PRL-u, a konkretnie o ówczesnej terminologii mieszkaniowej.

Dawno, dawno temu startując w dorosłość marzyło się, aby mieć chociaż M1 i móc wyprowadzić się od rodziców. Innymi słowy: iść na swoje. M1 to w zamyśle miał być lokal dla 1 osoby, czyli tzw. kawalerka. Jeden pokój, bez kuchni, z aneksem kuchennym, np. w przedpokoju.

Czytaj więcej »